Ad Kastelein Piet en Edith van Eck Philip v/d Pols Jan v/d Lely Marco van Dien Gerard Geenen Hennie van der Putten Vrijwilligers: Ad Kastelein Ver van te voren had de KNVB ten gevolge van de winterse weersomstandigheden het gehele competitie programma afgelast. Standaard wordt er dan getraind met aaneensluitend een klaverjas-toernooi . Terwijl de selectiespelers buiten hun oefeningen afwerken staar ik van uit de kantine over de onder gesneeuwde velden. Toch zijn er op een sportcomplex in rusten noch tal van mensen actief. Het zijn de vrijwilligers, mensen die geheel belangeloos veel uren voor een vereniging in de weer zijn. Langzaam ontstaat het idee om deze latente werkpaarden eens in een spotlight te plaatsen. Ik draai mij om en kijk naar de activiteiten van de regisseur van de derde helft. Behendig ontdoet hij het zoveelste flesje van de kroonkurk. Achter zijn rug wordt er alweer geroepen Ad doe hier ook nog wat en wederom gaat de deur van de koeling open, vervolgens loopt hij weer naar de keuken voor een tosti of broodje worst, het is een continu proces. Voor de inmiddels 68 jarige Ad Kastelein is het routine, hij heeft zijn hele leven in de dienst verlenende sector gezeten. In zijn jonge jaren heeft hij in tal van takken van de horeca gewerkt. Van keuken tot bediening heeft hij menig een van zijn geneugte voorzien. Later ging Ad ze bruin bakken. Als bakker van Abbenbroek heeft hij 12 jaar vele monden van hun dagelijkse brood voorzien. Door diverse omstandigheden is Ad uiteindelijk in de taxiwereld terecht gekomen. Zeventien jaar heeft hij eilandbewoners naar alle hoeken en windstreken gebracht. Eenmaal met de VUT vond Ad zijn vertier met zijn hengel aan de waterkant en zondags ging hij af en toe kijken naar de plaatselijke VV. Voorzitter Hans Brinkman wist Ad in 1994 te paaien voor wat werkzaamheden binnen de club en voor hij het wist stond hij weer achter de tap. Een paar uurtjes in de week werden in loop der jaren langzaam uitgebouwd tot een paar dagen. Samen met andere vrijwilligers is Ad overdag soms vele uren in de weer met het algemene onderhoud op het complex of doet hij schoonmaakwerkzaamheden in het clubgebouw. Donderdagavond staat hij als een patroon achter de toog waar hij tot soms tot in de nachtelijke uren de gezelligheid tot een hoogte punt weet te drijven. Zondag heeft Ad keukendienst en bakt dan kilo's frites, broodjes e.d. Hoge bomen vangen veel wind en Ad wordt van de zijlijn door sommige kritisch bekeken als hij op geheel eigenwijze invulling aan zijn taken geeft. Voor mij is hij een vrijwilliger die best eens in het licht mag staan. Op zoek naar een volgende slachtoffer van de spotlight loop ik naar de tap en ongemerkt roep ik Ad doe mij ook nog wat .......... Vrijwilligers: de Van Eckjes Onlangs vierde Piet van Eck het zien van abraham met een besloten feestje in de Hoofdwacht in Brielle. Twee dingen stonden toen eigenlijk centraal in het leven van onze vrijwilliger van de week. De omgeving van het Brielse plein is de plek waar Piet met zijn vrouw Edith graag in hun schaarse vrije tijd vertoeven en het merendeel van de vrienden groep had een Rood-wit Abbenbroek hart. De in Tiel geborene heeft namelijk al een kleine dertig jaar binding met de voetbalvereniging. Wanneer je met hem in gesprek raakt verteld hij met volle teugen over prominente van Abbenbroek waarvan de meeste hun tas al aan de wilgen hebben gehangen. In de begin jaren kwamen zij als het even kon naar "de Neefjes" van Diën kijken en moesten daar soms vele kilometers voor afleggen. Na zijn schooltijd is Piet letterlijk en figuurlijk in handen van justitie gevallen. Begin jaren zeventig begon hij zijn carrière als gestichtswachter in de Scheveningse gevangenis met als taak de beveiliging van personeel en het materieel. In één geval vatte Piet zijn taak wel zeer serieus op want tot heden ten dagen pas hij nog steeds op Edith welke toen als verpleegster binnen diezelfde muren werkte. Half jaren 70 verhuisde het inmiddels gehuwde stel naar IJsselsteijn waar zoon Jeroen het eerste levenslicht aanschouwde. Na vervolgens nog een decennia in het oosten gelegen Dedemsvaart gewoond te hebben en werkzaam te zijn geweest in de zoveelste inrichting verhuisde Piet & Edith naar Zwartewaal. Nu wonen zij praktisch naast hun cluppie en zijn er vanaf die tijd niet meer weg te slaan. Zondags volgen zij van gehele dag diverse wedstrijden en zijn vaste supporters van het eerste en tweede elftal. Vol van de Wagt vroeg Piet of hij kon assisteren bij de kaartverkoop en de eerste taak voor Piet binnen de vereniging was geboren. Deze werd uitgebouwd toen Piet drie jaar geleden het drukken van het clubblad voor zijn rekening ging nemen. Na een jaar alleen getobd te hebben aanvaarde ook vrouw Edith een taak in de drukkerij en getweeën zorgen zij er voor dat om de veertien dagen honderden clubbladen hun weg naar de geadresseerde vinden. Naast deze vaste activiteiten zijn zij ook freelance vrijwilliger. Waar er ook maar wat gedaan kan of moet worden is een telefoontje genoeg om binnen gestelde grenzen gehoor hieraan te geven. Zo is Piet oproep-leider voor de selectie als familie Marco of Martin van Diën verhinderd zijn; verrichten zij hand en spandienden bij de club van honderd, bluesavond, zomeravondfeest en zijn vaste waarden op de jaarlijkse klussendag. Ook zijn zij verantwoordelijk voor de realisering van de eerste coach-jassen voor de selectie door het aanbrengen van de broodnodige sponsor hiervoor. Jan Taxi borduurde hier op voort en zo ziet het gehele kader binnen de vereniging er verzorgd en uniform uit. Naast hun inzet vervullen zij ook een sociale taak binnen de vereniging. Menig lid klopt af en toe is bij Piet aan voor een goed gesprek om uiteindelijk voldaan weer uit elkaar te gaan. De familie van Eck verdiend daarom mijns inzien het licht van de spotlight Vrijwilligers: Philip v/d Pols Dagelijks keert Philip van der Pols terug naar zijn geboortedorp Pernis. Als procesoperator verdient hij zijn brood bij een van de grootste olieraffinaderijen van de wereld. Op zijn zesde jaar verruilde zijn ouders het oliedorp voor het landelijk gelegen Heenvliet en zochten voor hem een goede voetbalvereniging. Het werd Abbenbroek en Philip van der Pols is hier op een jaar na nooit meer weggegaan. Dat Philip talent had werd in zijn pubertijd al duidelijk. Vanaf zijn vijftiende jaar werd hij al regelmatig geselecteerd voor de hoofdmacht en van zijn 16e tot zijn 34ste heeft hij continue de linkervleugel bezet. Diverse verenigingen hebben naar zijn talenten gelonkt en een jaar heeft Philip van der Pols het bij toenmalig eerste klasser Nieuwehoorn geprobeerd. De warmte van het nest heeft hem doen terug keren en tot op heden ten dagen is hij nog steeds bezeten van het spelletje. Vorig jaar stond hij feest vierend op de boerenkar toen het 2e elftal de bloemen op ging halen. Dit seizoen speelt hij in een nieuw geformeerd vrienden elftal, het derde. Dat Abbenbroek hem zeer aan het hart ligt werd duidelijk toen eind jaren negentig hem de mogelijkheid werd gegeven om een huis op de stadsring te gaan bewonen. Hij twijfelde geen moment en nestelde zich met zijn vrouw en dochter binnen loopafstand van de V.V. Zijn woning vormt in de maand augustus tijdens de wielerronde van Abbenbroek voor de harde kern dan ook een ereterras Binnen de vereniging is Philip van der Pols een zeer gewaardeerd lid. Hij zit al anderhalf decennia in het hoofd bestuur en heeft het algemeen onderhoud van de opstallen in zijn portefeuille. In deze functie is hij voorzitter van de bouwcommissie welke de laatste jaren het clubgebouw kleedkamers van een metamorfose heeft voorzien. Daarnaast is hij een van de stuwende krachten achter het Midzomeravondfestijn. Samen met andere vrijwilligers heeft hij binnen vijf jaar dit jaarlijks terugkerend feest uitgebouwd.tot een regionaal topevenement wat met de bluesavond een meerdaags festival is geworden. Philip van der Pols is 34 jaar lid van Abbenbroek en met zijn jeugdige instelling ben ik er van overtuigd dat hij over zestien jaar een lintje voor een halve eeuw kan ophalen. Vrijwilliger: Jan van der Lely Jan van de Lely is naar zijn eigen zeggen geen vrijwilliger maar iemand die gewillig diverse werkzaamheden voor de vereniging uitvoert. Het heeft dan ook een maximum aan overredingskracht gekost om Jan zover te krijgen om aan de spotlight mee te werken. Dit zijn mensen naar het hart, altijd op de achtergrond omdat zij vinden dat andere mensen veel meer eer toekomt dan de nederige activiteiten die zij zelf ontplooien. Jan van de lely is een geboren en getogen Abbenbroeker en heeft in zijn jonge jaren de kleuren van de vereniging met verve verdedigd. Op 22 jarige leeftijd moest hij echter de eer aan een ander overlaten daar de werkzaamheden op de familie boerderij dergelijke proporties aan begonnen te nemen dat er gekscherend geen tijd voor slaap meer was. Samen zijn broers runde Jan een agrarisch bedrijf waarin in de loop der jaren alle facetten zijn gepasseerd. Landbouw, veeteelt en in bepaalde periode waren zij werkzaam als loonarbeider. Eind jaren zeventig werd Voorne-Putten onderworpen aan de ruilverkaveling en ook de gebroeders van de Lely ontsprongen de dans niet. Gedwongen moesten zij hun bedrijf op een andere locatie zien voort te zetten. Met gezond boeren verstand stampte de Lelies een nieuw bedrijf uit de grond. Door al deze werkzaamheden werd de interesse in het voetbalspelletje naar achteren gedrongen en zodoende heeft Jan gedurende 20 jaar het complex aan de Gemeenlandsedijk niet meer bezocht. Hij keerde pas weer terug toen zoonlief deze interesse wel begon te koesteren en vol trots volgde hij zijn verrichtingen vanaf de zijlijn. Veertig noeste jaren arbeid in de agrarische sector begonnen langzaam zijn tol te eisen en uiteindelijk heeft Jan om medische redenen een punt achter een glansrijke carrière gezet. De enorme zee van vrije tijd heeft Jan voor een gedeelte aan Abbenbroek geschonken. Vanuit het jeugdbestuur is Jan van de Lely overgestapt naar het hoofdbestuur en daarnaast is hij de gezegende leider van het vierde elftal die op dit moment kampioensaspiraties koestert. Als vaste correspondent beschrijft hij wekelijks hun verrichtingen op de web-site. Sedert 2 jaar is Jan coördinator voor het onderhoud van de velden. Zijn enorme ervaring in de landbouw kwam goed van pas bij de renovatie van het tweede veld. Naadloos coördineerde Jan de activiteiten tussen aannemer en een scala vrijwilligers en eerlijk is eerlijk het resultaat mag er zijn. Heel af en toe ziet men Jan nog op de tractor zitten en kruipt het bloed weer waar het niet gaan kan. Jan van de Lely opereert zoals gezegd het liefst op de achterhoud en laat het sterrendom aan hem voorbij gaan. Spotlight laat dan ook maar heel even het licht op Jan schijnen om hem vervolgens weer met zijn enorme berg werk met rust te laten. Vrijwilliger: Marco van Dien De naam van Diën is onlosmakelijk verbonden van de voetbalvereniging Abbenbroek. Bij alle activiteiten is er wel een van Diën betrokken alleen rouleren de personages. De vier M's zijn verwerkt in het logo van het familie bedrijf hebben hun oorsprong in de voornamen van Pa en de drie gebroeders. Marco zit al reeds vijftien jaar in de staalconstructies en sedert 10 jaar is hij als montageleider werkzaam bij "MMMMontage Geervliet" Alle M's vervullen een taak binnen de vereniging maar daarover bericht Spotlight u misschien nog in de toekomst. In 1966 werd in het ouderlijk huis van ex-spotlighter Piet van Eck , Marco van Diën geboren , de oudste van de voetballende broers. Jarenlang heeft Marco de kleuren van Abbenbroek verdedigd en volgens insiders was hij behept met een behoorlijke dosis talent. Zijn grote inzet en een fluwelen traptechniek ala David Beckham zijn hem misschien wel fataal geworden. De tegenstander haalde alle wapens uit de kast om hem af te stoppen. In een derby tegen S.C.O.'63 raakte Marco degelijk geblesseerd dat hij enige jaren heeft moeten revalideren. In 1987 moest hij zodoende veel te vroeg zijn carrière beëindigen. Uiteindelijk kon hij zich volledig toe leggen op de functie van jeugdtrainer welke hij al vanaf zijn 15e jaar als roeping al bij Abbenbroek uitoefende. Begin jaren negentig is hij toegetreden tot het hoofdbestuur en vanaf deze tijd regeert hij met strakke hand over het wedstrijdsecretariaat Daarnaast traint hij nog steeds de mini's waar onder meer zijn tweeling dochters in de voetsporen van pa proberen te treden en is hij leider van het tweede elftal. De inmiddels 36-jarige Marco van Diën is een meester in het organiseren van allerlei activiteiten. Wanneer het totale voetbalprogramma is afgelast zorgt de animator voor een klaverjastoernooi. Bij belangrijke wedstrijden van het Nederlands elftal, Champions Leaque of in de nationale competitie organiseert hij een pouletje. Vijf euro in de pot voor een Happie Snappie , trainingskampen, spijkeren voor de jeugd of de jaarlijkse boterletter en speculaas-actie, Marco staat hier steevast aan de basis. Wanneer de eerste elftal de nacompetitie heeft bereikt, en dat was dus viermaal in vijf jaar, regelt Marco de supportersbus om gezamenlijk de uitwedstrijden te bezoeken. Aan moderne snufjes zoals een agenda of notitieboekje heeft de Hazes-fan een bloedhekel. Een stapeltje papiertjes verbonden met een pen of elastiek vormen het hart van dit organisatietalent. Het is bijna ondenkbaar om een activiteit binnen de vereniging te realiseren waarbij Marco bij niet betrokken is. Iedereen heeft in zekere mate al eens met hem te maken gehad en hij is dus zeker bekend bij een meerderheid van de leden. Toch heeft spotlight gemeend juist deze persoonlijkheid te belichten. Vrijwilligers: Gerard Geenen In een gesprek vertelde Gerard dat zijn wieg heeft gestaan staan op het voormalig "pest-eiland" van Rotterdam. Gekaderd door de Oranjeboomstraat en de Rosestraat een gebied waar in vroegere jaren mensen die besmet waren met deze ziekte in quarantaine werden gezet. Nadat de noodzaak van dergelijke gebieden niet meer aanwezig was is de wijknaam omgedoopt tot "fijn oord" of zoals men het vroeger schreef Feijenoord. In welke periode de voetbalclub is ontstaan werd mij niet geheel duidelijk al is wel bekend dat heden ten dagen nog de vreselijkste ziektes vanaf de tribune worden gescandeerd en de naam "De kuip" nog steeds herinnert aan reinigen van de zwakken uit het verleden. Na 30 jaar van zijn leven in deze buurt gewoon te hebben is Gerard, inmiddels zeven jaar getrouwd, verhuisd naar Heenvliet. Reden voor zijn vertrek was dat hij kwalitatief beter wilden gaan wonen en hij de ooit homogene volksbuurt zienderogen achteruit zag gaan. Negen jaar gelden kocht het echtpaar Geenen een kavel direct naast de voetbalvereniging en liet hier op hun huidige woning bouwen.Gerard heeft zijn hele leven in de grafische sector gezeten. Vijfendertig jaar is hij werkzaam geweest in de Gemeente drukkerij van Rotterdam en is de laatste vijf jaar van 40-jarige carrière gedetacheerd geweest in het bedrijfsleven. Sportief en bestuurlijk gezien is Geenen altijd een druk baasje geweest. Als vrijwilliger heeft hij leiding gegeven aan padvinders en een dans-sociëteit , is educatief betrokken geweest in de zwem en judowereld wereld en heeft jarenlang zitting gehad in de ondernemingsraad van zijn werkgever. Eenmaal woonachtig in Abbenbroek is hij door Martin van Diën geïntroduceerd bij de voetbalvereniging. Sedert acht jaar bezet hij op dinsdagavond en in het weekend de bar en verricht hij allerlei hand en spandiensten bij het dagelijkse onderhoud op het terrein. Door het overlijden van de toenmalige terreinknecht is Gerard Geenen de afgelopen zeven jaar verantwoordelijk voor het maaien van de velden. Dit is een zeer intensieve taak omdat deze vrijwillige activiteiten een vast repeterende tijdsspanne in zijn agenda is. Spelers willen bij iedere wedstrijd goed en kort gemaaid veld en de natuur laat het gras continue groeien. Een weekje geen zin zou bij sommige leden een hoop commentaar geven. Vanaf de oprichting van de club van 100 is Gerard verantwoordelijk voor de registratie van alle financiële activiteiten van deze levensader van de vereniging. Helaas heeft het echtpaar Geenen besloten om het woongenot van Abbenbroek de rug te doen toekeren en zich te nestelen in een nieuwe residentie in Schiedam. Laten we hopen dat dit niet ten kosten gaat van de vele werkzaamheden welke Gerard in de loop der jaren binnen de vv Abbenbroek heeft opgebouwd. Vrijwilliger: Hennie van der Putten Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Een slogan die elke vereniging uitdraagt Het is ook een prachtig gezicht wanneer je zaterdagochtend vroeg de mini's rond ziet rond dartelen en vervolgens de gehele dag de ontwikkeling in het voetbal te kunnen volgen tot de A's de dag afsluiten. Om alles dit mogelijk te maken steken tal van vrijwilligers menig uurtje in de vereniging. De jeugd heeft een eigen bestuur, wedstrijdsecretariaat, tal van leiders en scheidsrechters. Hennie van Putten is voorzitter van het jeugdbestuur. Zijn eigen leeftijd steekt hij niet onder stoelen of banken. Een T-shirt met de cijfers 45, waarschijnlijk op zijn laatste verjaardag gekregen, draagt hij vol trots. De in Rotterdam geborenen is na de technische school gaan werken bij AKZO Nobel in het Botlek gebied. Enige jaren hierna gaf hij invulling geven aan een oude jongensdroom. Hij melde zich aan bij de police-acadamie en werd hij klaar gestoomd tot wetsdienaar. Acht jaar diende hij vrouwe Justitia maar tal van redenen vormde uiteindelijk een front om de politie de rug toe te keren. Hij keerde terug in de chemie, dit keer bij Shell sinds kort Resolution genaamd. Eind jaren tachtig verhuisde Hennie van Putten van Poortugaal naar Abbenbroek en raakte via de kinderen betrokken bij de voetbalvereniging. Enig rekenwerk leert dat dit een decennia geleden moet zijn. Sedert vier jaar hanteert Hennie van Putten de voorzitters hamer van het jeugdbestuur. Naast zijn bestuurlijke activiteiten is Hennie ook actief op de groene mat. Nadat hij door de KNVB is opgeleid tot scheidsrechter fluit hij bijna wekelijks zijn potje bij de jeugd. Ook bij de lagere seniorenelftalen word regelmatig een beroep op hem gedaan. Spotlight heeft daarom gemeend dat deze soms onderbelichten personen best eens naar voren mogen worden geschoven.